Στην πρώτη ανακοίνωση – την πρωινή – εναποθέτουν τις ελπίδες τους στην ελληνική δικαιοσύνη και τον τιμωρούν με προσωρινή αργία.
Στη δεύτερη –τη μεσημεριανή – και αφού το σκέφτηκαν καλύτερα, μπορεί να δέχτηκαν και τις επικρίσεις λαού και κλήρου, των δημοσιογράφων σίγουρα, αποφάσισαν επιτέλους να κινήσουν τις διαδικασίες για να πάρουν μέτρα, παρακολουθώντας παράλληλα τις εξελίξεις στην ελληνική δικαιοσύνη. Η «προσωρινή» αργία παραμένει.
Το περιστατικό συνέβη το μεσημέρι της Μ. Παρασκευής στις 17/4 και η ανακοίνωση ήρθε την Τετάρτη στις 22/4. Σχεδόν μία εβδομάδα μετά!
Οι «κοσμικές» αρχές είχαν κινηθεί αστραπιαία και προφυλάκισαν το δράστη (άντε καλά τον φερόμενο ως δράστη).
Η εκκλησιαστική «ελέω Θεού» αρχή σκεφτόταν μια εβδομάδα πώς να κινηθεί. Ένα το κρατούμενο. Πάμε παρακάτω.
Σε όλες τις οργανωμένες (δυτικές) κοινωνίες η τιμωρία γι’ αυτούς που παραβαίνουν τον «κοσμικό» νόμο είναι συνήθως η φυλάκιση, σπανίως η κοινωνική εργασία, σπανιότατα τα ισόβια ή ο θάνατος. Η πιο συνηθισμένη ποινή είναι η φυλάκιση, η στέρηση δηλαδή της ελευθερίας – το ύψιστο αγαθό του ανθρώπου. Υποτίθεται ότι με τη στέρηση της ελευθερίας έρχεται ο σωφρονισμός, ακολουθούμενος από την επανένταξη στην ευνομούμενη και δίκαιη κοινωνία (sic).
Η «κοσμική» αρχή λοιπόν πράττοντας το καθήκον της και σωστά, έστειλε τον ύποπτο στον Κορυδαλλό κατηγορώντας τον για κακουργηματική πράξη. Κακουργηματική, σημειώστε το.
Αγνοούμε τις διαδικασίες της εκκλησιαστικής δικαιοσύνης αλλά μπορούμε να σχηματίσουμε μια ιδέα από προηγούμενους χειρισμούς της σε τέτοια ζητήματα – ουσιαστικές συνέπειες μηδέν. Δεν μπορούμε όμως με τίποτα να ερμηνεύσουμε την κατηγορία της «ανάρμοστης ηθικής συμπεριφοράς» όπως και την προκλητική τιμωρία της «προσωρινής αργίας».
Ανάρμοστη ηθική συμπεριφορά πάει να πει ότι ο παπάς χαμογέλασε πονηρά σε κάποιο νόστιμο κοριτσάκι ή αγοράκι; Ότι βούτηξε από το παγκάρι; Ότι βγήκε στο καφενείο και έπαιξε χαρτιά ή ήπιε κανένα τσίπουρο; Ότι στο πανηγύρι του χωριού έριξε δυο-τρεις γυροβολιές;
Ο άνθρωπος κατηγορείται για κακούργημα. ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑ, όχι αστεία! Όχι ότι δεν έκανε και τα παραπάνω σύμφωνα με μαρτυρίες. Κι εσείς «προσωρινά» τον «παύετε»;
Για να δούμε τι εστί «προσωρινή αργία»: ότι ο παπάς δε θα ιερουργεί. Δηλαδή θα απέχει των καθηκόντων που είχε ως παπάς. Για κοιτάξτε ειρωνεία, από τη μία η κοσμική δικαιοσύνη στερεί το ύψιστο αγαθό, την ελευθερία και προσδοκά σωφρονισμό, και από την άλλη η εκκλησία, ο πνευματικός θεσμός, στερεί το κοσμικό-επαγγελματικό κομμάτι των μελών της, την ιερουργία. Για την ταμπακιέρα ουδέν!
Τι μας είπε σήμερα ο Δεσπότης από τον άμβωνα του Αγ. Γεωργίου Σερβίων; «Ένα μέλος του κλήρου αμάρτησε. ΑΝ αμάρτησε». Παραβλέπουμε την αμφισβήτηση και στεκόμαστε στο «αμάρτησε».
Η αμαρτία είναι πνευματικό ατόπημα. Εδώ μιλάμε για ποινικό κακούργημα. Δεν είπε ένα μέλος του κλήρου εγκλημάτησε. Είπε αμάρτησε. Σαν να έφαγε λάδι την Παρασκευή δηλαδή.
Ποιον αφορά η πνευματική πρόοδος του παπά; Και οι αμαρτίες του; Έχει καταλάβει ο Δεσπότης τι έγινε; Να του θυμίσουμε;
Τη Μ. Παρασκευή μετά την αποκαθήλωση του σώματος του Χριστού και ενώ ο επιτάφιος στολιζόταν, ο παπάς σήκωσε το ράσο του και αυνανίστηκε μπροστά στο ανήλικο που το είχε σπρώξει στα ιδιαίτερα δωμάτια και έπειτα το προσκάλεσε να συμμετέχει!
Βουίζει το διαδίκτυο με τον όνομα του παπά, με το παρελθόν του, με το "μέσον" του, με προηγούμενες πολλαπλές απόπειρές του.
ΑΝ αμάρτησε;
Δε θα σταθούμε στη στάση κάποιων συγχωριανών που δικαιολογούν τον παπά και κατηγορούν τον 17χρονο και τον πατέρα του. Αυτοί χρήζουν ψυχιατρικής βοήθειας και αποτελούν αντικείμενο κοινωνιολογικής έρευνας. Θα συγχαρούμε το παιδί και την οικογένειά του για τη λεβεντιά που είχαν να καταγγείλουν το γεγονός αψηφώντας τον κίνδυνο κοινωνικού στιγματισμού και αποκλεισμού.
Vamp
