Επίκαιρα Θέματα:

Παρασκευή, 22 Μαΐου 2009

Αγράμματοι και Ανιστόρητοι

από την Ελευθεροτυπία http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=2009-05-22&s=apoyeis

ΤΟ «ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ ή βαρβαρότητα», σύνθημα στις ευρωεκλογές του 2009 στην Ελλάδα, και αντικείμενο της πιο γελοίας προεκλογικής αντιπαράθεσης όλων των εποχών, ανήκει στη Ρόζα Λούξεμπουργκ. Το κείμενο της Γερμανίδας κομμουνίστριας, το 1915, ήταν «Η αστική κοινωνία βρίσκεται μπροστά σ' ένα δίλημμα είτε πέρασμα στον σοσιαλισμό, είτε πτώση πίσω στη βαρβαρότητα». Το περίφημο «είτε, είτε». ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ η σκέψη της Γερμανίδας κομμουνίστριας, σε μια εποχή που ανέτελλε η προοπτική μιας άλλης κοινωνίας, στις αρχές του 20ού αιώνα, επαναστατική απέναντι στο αστικό κράτος και απέναντι στον ιμπεριαλισμό και στον πόλεμο. Ο ιμπεριαλισμός στις αρχές του 21ου αιώνα άλλαξε μορφή και ο πόλεμος εξοβελίστηκε από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Ο καπιταλισμός όμως κυριαρχεί και ο σοσιαλισμός παραμένει ζητούμενο.

ΣΗΜΑΙΑ έγινε έκτοτε η μεγάλη αυτή μορφή και σύνθημα στα στόματα όλων των ηγετών και προσωπικοτήτων στον έντονο διάλογο ακόμα και την πολεμική ανάμεσα στα πολυποίκιλα ρεύματα της Αριστεράς. Μαζί και η φράση της «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα», η οποία έκτοτε πήρε αρκετές ερμηνείες.

Η ΠΙΟ ΑΥΘΕΝΤΙΚΗ ήταν εκείνη που όριζε ότι ο σοσιαλισμός ούτε μπορεί να συμβιβαστεί με τον βάρβαρο και απάνθρωπο τότε (ή μήπως πάντα;) καπιταλισμό ούτε να συμβαδίζει με οποιαδήποτε βαρβαρότητα, καθώς είναι μια επιστημονική (ή ηθική) θεωρία, η οποία ως κέντρο της έχει τον άνθρωπο. Ουμανιστική. Κορνήλιος Καστοριάδης και Κλοντ Λεφόρ, με την επιθεώρηση «Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα». Η αντιπαράθεση Καμί και Σαρτρ στη δεκαετία του '50. Ολα αυτά βοήθησαν στην πρόοδο της κοινωνικής Ευρώπης. Οσο μπόρεσε να προοδεύσει. Οχι πολύ. Οπισθοχωρώντας τώρα.

ΩΣ ΓΙΟΣ πρώην τροτσκιστή και συντρόφου του Κορνήλιου Καστοριάδη αλλά και μετέχων της Ευρωπαϊκής Παιδείας, ο Γιώργος Παπανδρέου μάλλον γνώριζε την έννοια της ρήσης (θα του την είπε άλλωστε ο Νίκος Κοτζιάς). Μάλλον όχι ο Κώστας Καραμανλής. Η προεκλογική αντιπαράθεση μ' αυτό το σύνθημα θα έδινε πολιτικό νόημα στις ευρωεκλογές, αν προσαρμοζόταν στις σημερινές συνθήκες. Οχι, δεν είναι βαρβαρότητα ο καπιταλισμός της Ευρωπαϊκής Ενωσης - θα έλεγε η Δεξιά. Ναι, είναι σοσιαλισμός αυτό που πρεσβεύουμε - θα έλεγε το ΠΑΣΟΚ. Σοσιαλισμός είναι μόνο ο υπαρκτός (που δεν ήταν και κατέστη ήδη ανύπαρκτος) - θα έλεγε η Αλέκα Παπαρήγα. Κανείς δεν θα πίστευε κανέναν, αλλά θα γινόταν πολιτική συζήτηση. Εποικοδομητική.

ΠΕΡΑΣΑΝ το πολιτικό σύνθημα για ύβρι. Οι αγράμματοι, οι ανίδεοι. Ζήτησαν την ανάκληση του ιστορικού διαζεύγματος. Οι ανιστόρητοι. Εχασαν την ευκαιρία της πολιτικής αντιπαράθεσης. Προτίμησαν τη γελοιότητα.

3 σχόλια:

  1. Ανώνυμος22/5/09 13:28

    Το θέμα όμως είναι οτι για άλλο σοσιαλισμό μιλούσε η Λουξεμπουργκ και για άλλο "σοσιαλισμο"(!!!!) μιλησε ο Γ.Π. Ο σοσιαλισμος που προτείνει ο Γ.Π. ειναι πανομοιότυπος με τον φιλελευθερισμό=βαρβαρότητα.... οπότε....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμος22/5/09 15:47

    O Σοσιαλισμός του Γιωργάκη είναι ενα...τίποτα!
    Ενας ανθρωπος του Αμερικάνικου Κεφαλαίου, πως μπορεί να μιλάει για σοσιαλισμό. Οταν υπηρετεί την Αμερικάνικη προπαγάνδα και εινα υπέρ του Καπιταλισμού, τι σοσιαλισμό να προσφέρει. Ο Σοσιαλισμός του Γιωργάκη είναι ξερά λόγια για κοινωνία και αναπτυξη και στο βάθος ζήτω η Αμερική!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ανώνυμος22/5/09 19:57

    Κύριε Πρωθυπουργέ μήπως ψαρεύετε σε θολά νερά; Προσπαθείτε να στηρίξετε μια ολόκληρη προεκλογική εκστρατεία σε συνειδητή διαστρέβλωση των λόγων του αρχηγού της Αξιωματικής αντιπολίτευσης ή μήπως έχετε και
    επικίνδυνη ιστορική άγνοια;

    Για να πάρουμε τα πράματα από την αρχή, το ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ μίλησε για το δίλημμα “σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα” δεν σημαίνει ότι εννοούσε πως καθένας από τους νεοφιλελεύθερους πολιτικούς και καπιταλιστές ή ο απλός ψηφοφόρος είναι βάρβαρος ως άτομο. Εκτός αυτού, η φράση αυτή και η προφανής πολιτική και κοινωνική διάσταση του διλήμματος έχει ιστορία η οποία είναι βαθιά ριζωμένη στις απαρχές των κινημάτων της ανθρωπότητας για την αναζήτηση ενός διαφορετικού τρόπου ανάπτυξης και προόδου. Η Ρόζα Λούξεμπουργκ στο ιστορικό κείμενό της “Junius Pamphlet” που έγραψε μέσα από την φυλακή το 1915 μιλάει για το πώς “Ο καπιταλισμός και η βιομηχανία ανθίζει πάνω στα ερείπια του πολέμου”, πως “τα κέρδη ξεπηδούν σαν αγριόχορτα, στα πεδία των νεκρών”, ενώ παρακάτω καταλήγει πως η μόνη εναλλακτική μπροστά σε αυτήν την βαρβαρότητα, η οποία μάλιστα αποτελεί επιτακτική ανάγκη, είναι ο σοσιαλισμός. Ουδείς μπορεί να αγνοήσει πλέον την πραγματικότητα και να μην παραδεχτεί πως η μεγαλύτερη κινητήρια δύναμις του πολέμου είναι το κέρδος. Από τον Α’ και τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο μέχρι το Βιετνάμ και το Ιράκ συγκεκριμένες τράπεζες, κατασκευαστικές, πολεμικές βιομηχανίες και πετρελαιοβιομηχανίες αποκόμισαν μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πλούτου μέσω του πολέμου.

    Δύο χρόνια αργότερα, το 1917, ο Λέων Τρότσκυ στο πρόταγμά του, το οποίο υιοθετήθηκε τον Αύγουστο του 1948 στην Δ΄ Διεθνή λέει “Όλη η εξέλιξη του παρελθόντος, χιλιάδες χρόνια ανθρώπινης ιστορίας, ταξικής πάλης, πολιτισμικών ανταλλαγών, πλέον όλα αυτά συμπυκνώνονται στο ζήτημα της προλεταριακής επανάστασης. Δεν υπάρχει άλλη έξοδος από αυτή την βαρβαρότητα”.

    Εάν οι ηγεμόνες και οι αυλικοί σας δεν γνώριζαν το τι είπαν η Ρόζα Λούξεμπουργκ και ο Λέων Τρότσκυ ίσως θά’πρεπε να γνωρίζουν λίγα πράγματα για την ζωή ενός από τους σημαντικότερους φιλοσόφους του 20ού αιώνα, μιας και ήταν και Έλληνας, του ΚορνήλιουΚαστοριάδη. Φευ, μπορεί το όνομά του κάτι να τους θυμίζει αλλά πολύ αμφιβάλω εάν ποτέ έκαναν τον κόπο να τον διαβάσουν. Ακόμη περισσότερο, ακόμη κι αν το προσπάθησαν, αμφιβάλω εάν κατέβαλαν την προσπάθεια να τον κατανοήσουν. Ο Κορνήλιος Καστοριάδης μαζί με τον Κλώντ Λεφόρ, απετέλεσαν ιδρυτικά μέλη της ριζοσπαστικής ελευθεριακήςSocialism ou Barbarie” (Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα) από το 1948 μέχρι το 1965. Η οργάνωση αυτή και τα άρθρα που εξέδιδε, άσκησε πολύ μεγάλη επιρροή στην πολιτική και φιλοσοφική σκέψη της εποχής και πολλές από τις απόψεις της υιοθετήθηκαν από τους εξεγερμένους του Μάη του 1968.

    Εάν δεν γνωρίζατε αυτά τα λίγα ιστορικά στοιχεία κ. Καραμανλή δυστυχώς πρέπει να έχετε μείνει πολύ μόνος και σίγουρα μια λύση θα ήταν να δώσετε τα παπούτσια στο χέρι στις ακαλλιέργητες μετριότητες που σας πλαισιώνουν.

    pelasgia.blogspot.com

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σας εμπιστευόμαστε για την ευπρέπεια των σχολίων σας. Δεν υιοθετούμε τις απόψεις των σχολιαστών καθώς αυτές εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή.

Το Προφίλ μας