του Θοδωρή Κ. Μπαλτά
Τον τελευταίο καιρό έχουν
γραφεί πολλά γύρω από τα δημοτικά πράγματα του τόπου, γύρω από υποψηφιότητες, διακηρύξεις,
πρόσωπα, απόψεις. Δυστυχώς στα
περισσότερα από τα γραφόμενα ενώ περισσεύουν χαρακτηρισμοί που αγγίζουν τα όρια
ενός κουτσομπολίστικου πιγκ πογκ αντεγκλήσεων απουσιάζει η ΠΟΛΙΤΙΚΗ. Τα πάντα
φέρονται να γίνονται ως να είμαστε σε πολιτικό κενό. Σε κάθε περίπτωση
κυριαρχεί μια προσπάθεια που φέρετε να έχει ένα στόχο: Να υιοθετηθεί η άποψη
που λέει ότι όσο λιγότερο μιλήσουμε για την πολιτική τόσο περισσότερο αγαπάμε
τον τόπο. Έτσι ενώ διακηρύξεις, υποψηφιότητες , πρόσωπα, δίνουν και παίρνουν
δεν έχουμε μάθει από κανέναν τι προτίθεται να κάνει ή ένα ψήγμα
έστω που να δείχνει μια κατ αρχήν τοποθέτηση στα μεγάλα ζητήματα που
σήμερα ταλανίζουν τον τόπο.
Του ότι οι δημότες και κυρίως οι νέοι βρίσκονται στο στόχο της
πολιτικής της κυβέρνησης με την ανεργία να χτυπά σχεδόν κάθε σπίτι , του ότι η
ανάπτυξη της περιφέρειας έχει γίνει ανάθημα στο βωμό των τοκογλύφων που
υπηρετεί η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ,
Tου ότι ο Καλλικράτης:
Περιορίζει τη συμμετοχή των
πολιτών και καταργεί τις προϋποθέσεις αυτοδιοίκησης.
Συντηρεί και επαυξάνει ένα
συγκεντρωτικό-δημαρχοκεντρικό σύστημα εξουσίας των αιρετών οργάνων, με
διακοσμητικό ρόλο των δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων
Επαυξάνει το ληστρικό πλειοψηφικό
σύστημα, που αποκλείει εκ προοιμίου τη συμμετοχή στις αυτοδιοικητικές εκλογές
για ένα μεγάλο φάσμα κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων.
Δεν αποδίδει τα 4 + 1,8 δις
που κατά την ΚΕΔΚΕ και την ΕΝΑΕ, απαιτεί η μεταρρύθμιση, αντίθετα η σημερινή
πρακτική είναι η περιστολή των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων που κατανέμονται από
τον κεντρικό προϋπολογισμό στην αυτοδιοίκηση
Πετάει το μπαλάκι της εκπαίδευσης
στο δήμο με ταυτόχρονη μείωση των δημόσιων δαπανών, έτσι ώστε η μετακύλιση της
λειτουργίας των σχολείων στους δήμους να καταλήξει σε φορολογική επίθεση
ενάντια των δημοτών , δεν ακούμε κουβέντα. Τσιμουδιά για όλα αυτά.
Έλεγε ο Μπέρτολτ Μπρεχτ. "Αυτοί που είναι εναντίον της
πολιτικής, είναι υπέρ της πολιτικής που τους επιβάλλεται."
Είναι φανερό ότι για τα παραπάνω
ζητήματα όχι μόνο δε θα δούμε καμιά «φωνή» ή διεκδίκηση αλλά το αντίθετο.
Η σημερινή διοίκηση , πρόσωπα που τη
μια μέρα διεκδικούν χρίσμα από το ΠΑΣΟΚ και την άλλη από τη ΝΔ, και η
δημοτική παράταξη της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ στο Δήμο Σερβίων-Βελβεντού
είναι σίγουρο ότι θα έχουν κοινό παρονομαστή που θα γράφει; YES στα μέτρα
της κυβέρνησης και στη διεκπεραίωση των αντίστοιχων πολιτικών που θα
σχετίζονται με το Δήμο. .
Αλλά και στα ζητήματα που
φαίνονται ως «τοπικά» δεν ακούσαμε τίποτα...δεν είδαμε κανένα αποτέλεσμα
και στα περισσότερα ούτε καν σχέδιο.
Δρόμος Νεράιδα
Καπνοχώρι...απόμακρο όνειρο
Παραλίμνια ανάπλαση...ασκήσεις επί
χάρτου
Πνευματικό πολιτιστικό κέντρο,
κλειστό γυμναστήριο , «τούρκικο» σχολείο ,...τα γεφύρια της Άρτας
Καλλωπισμός δρόμων- πολυκατοικιών
.. πρασίνισμα βεραντών , δημιουργία μικρών παρτεριών κατά μήκος των
δρόμων…. δεν είδαμε…
Στρατόπεδο......αντί ο δήμος να
το διεκδικήσει δυναμικά (και να προχωρήσει στην ανεύρευση αντίστοιχων κονδυλίων)
πχ με αποκλεισμό από ανθρώπινη αλυσίδα με ταυτόχρονη πολιτιστική παρέμβαση
(συναυλίες στην είσοδό του , δρώμενα... ) επιλέγει την αποστολή αιτήσεων για
την παραχώρηση.
Αγροτική ανάπτυξη....άλλοι δήμοι
είναι μπροστάρηδες σε συνεταιρισμούς, αναδιαρθρώσεις καλλιεργειών, που
ενθαρρύνουν τους νέους για αξιοποίηση του αρδευτικού και την ενασχόληση
με την αγροτική παραγωγή. Εδώ φαίνεται ότι ο δήμος δεν «παρεμβαίνει», αφήνει
«ανενόχλητους» τους αγρότες να επιλέξουν την τύχη τους.
Αξιοποίηση ορεινού όγκου....ενώ
από την πλευρά της Κατερίνης έχουν γίνει πράγματα και θάματα...από τη άλλη
πλευρά των Πιερίων (όρια Δήμου Σερβίων) η μόνη επιλογή είναι η φιλότιμη
προσπάθεια ελάχιστων κατοίκων με το φύτεμα κανα δυο στερεμάτων πατάτας. (Α!...υπάρχει
ένα έργο ασφαλτόστρωσης στην περιοχή Mοσχoχωρίου Πλατανορέματος, αλλά αυτό απ ό,τι
ακούσαμε έγινε κάτω από ειδικές συνθήκες ...) Για σχέδιο που να καθιστούν τα
Πιέρια πόλο έλξης επισκεπτών κανένας προγραμματισμός.
Για όλα τα παραπάνω δεν ελέγχεται μόνο η δημοτική αρχή, αλλά
και η μειοψηφία[1],
μια και από αυτούς δεν είδαμε να πρωτοστατούν με προτεινόμενα σχέδια που να
αλλάζουν την όψη ολόκληρου του Δήμου.
Είναι φανερό ότι μια άλλη δημοτική
παρέμβαση είναι αναγκαία όσο ποτέ άλλοτε! Πολίτες, άντρες και γυναίκες , οι
νέοι και οι νέες , όσοι και όσες βρίσκονται στην άλλη όχθη και δε βολεύονται με
τα σημερινά τεκταινόμενα της
Κυβέρνησης και της κομματικής της προέκτασης στην τοπική αυτοδιοίκηση , που δε βολεύονται με τα «έργα και ημέρες» της σημερινής δημοτικής αρχής πρέπει να
μιλήσουν , να παρέμβουν και να επιβάλλουν λύσεις και σε σχέση με την κάθοδο
στις δημοτικές εκλογές. Εκτός από τις δυο (κομματικές επιλογές ΠΑΣΟΚ και
ΝΔ) πρέπει να υπάρξει μια δημοτική παράταξη που θα δίνει προοπτική για αλλαγή
στον Δήμο Σερβίων- Βελβεντού , που θα μπορεί να είναι εκείνη η νικήτρια των
εκλογών. Στη σημερινή συγκυρία με την πρωτοφανή επίθεση που δέχεται ο
τόπος και οι άνθρωποι, σε συνδυασμό με την κατάσταση στο δήμο , η συσπείρωση
για μια άλλη δημοτική παράταξη που θα είναι στον αντίποδα των παραπάνω και θα
δίνει προοπτική για τον τόπο είναι μονόδρομος. Αυτή η δημοτική παράταξη
πρέπει να δημιουργηθεί και να έχει δράση καθ’ όλη την τετραετία, γιατί η παρέμβαση
στην τοπική αυτοδιοίκηση δεν εξαντλείται με τη συμμετοχή στις εκλογές.
Με χαρά
πληροφορούμαστε τις τελευταίες μέρες την ύπαρξη Πρωτοβουλίας Πολιτών που μπορεί
υπό προϋποθέσεις να οδηγήσει σε συνδυασμό που θα σηματοδοτεί ανατροπή και
αλλαγή στο δήμο προς όφελος του τόπου και των δημοτών. Δημότες, άντρες και γυναίκες που
κατά καιρούς αλλά και τώρα έχουν τοποθετηθεί στον αντίποδα των Μέτρων της
Κυβέρνησης και της Τρόικας αλλά και εναντιώνονται στον «κομματισμό» των δυο “Μεγάλων” που ακόμα θέλουν να διαφεντεύουν εργολαβικά
τις τύχες του Δήμου, μπορούν να
ανταμώσουν σε ένα ακομμάτιστο αλλά ταυτόχρονα Πολιτικό Δημοτικό Σχήμα Να γυρίσουν την πλάτη σε χρίσματα «ελέω
κόμματος» και να συμπορευθούν σε μια μεγάλη συμμαχία με στόχο την ανατροπή-αλλαγή
στα δημοτικά πράγματα, που αποτελεί προϋπόθεση για να πάει η πόλη μπροστά!
Σε κάθε περίπτωση η περιοχή μας
μπορεί και δικαιούται μια άλλη πορεία. Αυτό θα γίνει μόνο αν οι πολίτες,
και κυρίως οι νέοι, αποφασίσουν να δράσουν από κοινού και να διεκδικήσουν
λύσεις στα προβλήματά τους μικρά και μεγάλα, με γνώμονα το συλλογικό συμφέρον,
αν αποφασίσουν να διαβούν σε αντίπερα όχθες, γιατί όπως έλεγε και ο ποιητής[2]: «Διαβάτη, δεν υπάρχει δρόμος... Το δρόμο
τον βρίσκεις προχωρώντας...»[3]
