«Ήρθα από τον Βόσπορο για να πάρω λίγο χώμα από την Ελλάδα. Θέλω να το ρίξω πάνω στον τάφο του πατέρα μου. Ήταν επιθυμία του πριν πεθάνει. Γείτονα Έλληνα, θα μου δώσεις μια χούφτα χώμα;».
(...)
Το ταξίδι- προσκύνημα, όπως το χαρακτηρίζουν οι Τούρκοι εκδρομείς, άρχισε χθες νωρίς το πρωί και οι περισσότεροι επισκέπτονταν πρώτη φορά την Ελλάδα για να αναζητήσουν το νήμα της Ιστορίας που ενώνει τους δύο γειτονικούς λαούς εδώ και αιώνες. Με αγωνία και συγκίνηση ρωτούσαν τους διερμηνείς, αλλά και τους ηλικιωμένους Έλληνες κατοίκους στα καφενεία των χωριών απ΄ όπου περνούσαν αν γνωρίζουν κάτι για τους προγόνους τους. Χαρακτηριστικά ανέφεραν το όνομα του χωριού στην τουρκική γλώσσα και ζητούσαν να πληροφορηθούν πώς μετονομάστηκε στα ελληνικά μετά την απελευθέρωση της Μακεδονίας το 1912, με τι ασχολούνται σήμερα οι κάτοικοι, τι πληθυσμό έχει. O 64χρονος Χουσαμετίν Νταλιάν, από την Τούζλα του Βοσπόρου, και περίπου άλλοι 30 συμπατριώτες του, άνδρες και γυναίκες, επισκέπτονται περιοχές της Δράμας, της Θεσσαλονίκης και της Κοζάνης αναζητώντας τους τόπους όπου ζούσαν οι προπαππούδες τους την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. (...)
(...)
Το ταξίδι- προσκύνημα, όπως το χαρακτηρίζουν οι Τούρκοι εκδρομείς, άρχισε χθες νωρίς το πρωί και οι περισσότεροι επισκέπτονταν πρώτη φορά την Ελλάδα για να αναζητήσουν το νήμα της Ιστορίας που ενώνει τους δύο γειτονικούς λαούς εδώ και αιώνες. Με αγωνία και συγκίνηση ρωτούσαν τους διερμηνείς, αλλά και τους ηλικιωμένους Έλληνες κατοίκους στα καφενεία των χωριών απ΄ όπου περνούσαν αν γνωρίζουν κάτι για τους προγόνους τους. Χαρακτηριστικά ανέφεραν το όνομα του χωριού στην τουρκική γλώσσα και ζητούσαν να πληροφορηθούν πώς μετονομάστηκε στα ελληνικά μετά την απελευθέρωση της Μακεδονίας το 1912, με τι ασχολούνται σήμερα οι κάτοικοι, τι πληθυσμό έχει. O 64χρονος Χουσαμετίν Νταλιάν, από την Τούζλα του Βοσπόρου, και περίπου άλλοι 30 συμπατριώτες του, άνδρες και γυναίκες, επισκέπτονται περιοχές της Δράμας, της Θεσσαλονίκης και της Κοζάνης αναζητώντας τους τόπους όπου ζούσαν οι προπαππούδες τους την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. (...)
Στο χωριό που ονομαζόταν στα τούρκικα Σερότσιανη, στη Νεάπολη Κοζάνης,
θέλει να ταξιδέψει η Σεβίντζ Γκιουνάιτ που ήρθε στην Ελλάδα και αυτή
πρώτη φορά, από τον Τσεκμετζέ της Κωνσταντινούπολης. Ο υπέργηρος
παππούς της έφυγε πολύ μικρός στην ανταλλαγή, δεν επέστρεψε ποτέ αλλά
περιμένει στην Τουρκία να επιστρέψει η εγγονή του με ένα δώρο. Της
ζήτησε να του πάει νερό από την Κοζάνη. «Θέλει να πιει ένα ποτήρι νερό,
από τον τόπο όπου πρωτοήπιε. Ήθελε πολύ να έρθει μαζί μας, αλλά δεν
ήταν δυνατόν», λέει. Η κ. Γκιουνάιτ έχει έναν γιο φοιτητή που σπουδάζει
στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης και μία κόρη 13 ετών και
όπως επισημαίνει θα ήθελε κάποια στιγμή να επισκεφθούν και τα παιδιά
της την Ελλάδα
Ολόκληρο το άρθρο εδώ
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=4545299
Ολόκληρο το άρθρο εδώ
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=4545299
