ΠΟΛΛΟΙ το λένε ήδη: αν δεν υπήρχε ο Γιώργος Παπανδρέου θα έπρεπε να τον εφεύρουμε. Ή αλλιώς: έγινε Πρωθυπουργός ακριβώς την ώρα που η Ελλάδα χρειαζόταν έναν ηγέτη με τα δικά του χαρακτηριστικά: άνεση στις διεθνείς σχέσεις, ευχέρεια επικοινωνίας με τις πολιτικές ηγεσίες του πλανήτη, διπλωματικό ταλέντο και κουράγιο.
Ο Ελληνας Πρωθυπουργός- και πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, ας μην το ξεχνάμε- έχει αίσθηση της παγκοσμιοποιημένης πολιτικής. Και προσωπική αναγνώριση σε όλο τον κόσμο. Γνωρίζει το παιχνίδι στη διεθνή σκακιέρα, είναι αποδεκτός από τα μεγάλα διεθνή μέσα ενημέρωσης και ξέρει να σταθεί απέναντί τους.
ΤΟ αποτέλεσμα το διαπιστώνουμε αυτή την περίοδο που η χώρα διέρχεται την κρισιμότερη περίοδό της από τη Μεταπολίτευση. Ο Πρωθυπουργός- και επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας μετακινείται ταχύτατα στις πρωτεύουσες όπου κρίνονται οι εξελίξεις. Και είναι πλέον η διαυγής ελληνική φωνή στο παγκόσμιο σύστημα ενημέρωσης.
ΚΑΙ μόνον η χρονική και πολιτική πυκνότητα της δραστηριότητάς του (και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού) τα τελευταία 24ωρα να ληφθεί υπόψη, προκύπτει εναργώς πόσο αλλάζει το διεθνές προφίλ της χώρας.
ΑΥΤΗ η κινητικότητα- την οποία στην αρχή ορισμένοι επιχείρησαν να παρερμηνεύσουν- αναδεικνύει τον Γιώργο Παπανδρέου σε σημαντικό παράγοντα, ο οποίος επηρεάζει τις εξελίξεις υπέρ των ελληνικών επιλογών. Βγάζει την Ελλάδα από την ακινησία. Και από μέρος του προβλήματος την καθιστά μέρος της λύσης του.
ΔΕΝ είναι εύκολο να φανταστεί κανείς άλλον σύγχρονο Έλληνα πολιτικό με τόσο συστηματική- και αποτελεσματική όπως προκύπτει σταδιακά- δραστηριότητα στον διεθνή χώρο. Δίνει μάχες που μόνον αυτός θα μπορούσε να οργανώσει κατά τρόπο που να ανατρέπουν τα δυσμενή δεδομένα.
ΓΙ΄ΑΥΤΟ το μίνιμουμ που μπορεί να περιμένει κανείς από τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας- και πολύ περισσότερο από το κόμμα του και την κυβέρνησή του- είναι ότι θα φροντίσουν να μείνει απερίσπαστος έως ότου ολοκληρώσει αυτόν τον δύσκολο κύκλο.
Σχόλιο ai-vreS: το εμπεδώσαμε "βαθύ", "ρηχό" και "γνήσιο" ΠΑΣΟΚ;
