Το ότι ζούμε σε δύσκολες εποχές, και το ότι οι ζωές όλων μας έχουν ανατραπεί από πολιτικές και αλλοπρόσαλλες πρακτικές δεκαετιών, είναι σε όλους μας γνωστό. Η κρίση αυτή μας χτυπά όλους, αλλά περισσότερο χτυπά τα μη προνομιούχα, τα πιο αδύναμα μέλη της κοινωνίας μας. Χτυπά τους χαμηλόμισθους συνανθρώπους μας και τους απόμαχους της ζωής: τους συνταξιούχους, τους γονείς μας, που μετά από μια ζωή αγώνων και θυσιών, βλέπουν να τους στερούν το σημαντικότερο που κατέκτησαν ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ.
Ένα ευνομούμενο και δημοκρατικό κράτος θεωρεί τον σεβασμό και την προάσπιση της ζωής και των δικαιωμάτων των υπηκόων του ως ύψιστο καθήκον, αλλά όλα αυτά σε ένα ΕΥΝΟΜΟΥΜΕΝΟ και ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ κράτος.
Με όλα αυτά τα ευτράπελα που ζούμε τις τελευταίες μέρες, με τα απάνθρωπα και ληστρικά οικονομικά μέτρα, με τις υποκλίσεις της «διορισμένης» πολιτικής ηγεσίας μας στις διαταγές της γερμανοκρατούμενης ηγεσίας της Ευρώπης …των λαών, μόνο κράτος –δυστυχώς- δεν μπορώ να χαρακτηρίσω την Ελλάδα, πόσο μάλλον ευνομούμενο και δημοκρατικό.
Έτσι λοιπόν, τις υποχρεώσεις και τον ρόλο του κράτους, θα πρέπει να τον επωμισθούμε οι ίδιοι, ως ένδειξη αλληλεγγύης προς τους συνανθρώπους μας.
Πρέπει να ξυπνήσουμε από μέσα μας τη δύναμη της αλληλεγγύης, της αγάπης, της αλληλοβοήθειας και της συμπαράστασης, δυνάμεις που όλοι μας είχαμε ξεχάσει, υπνωτισμένοι από τα κελεύσματα του προσωπικού κέρδους και της «πλαστικής» ευμάρειας, οι οποίες όμως βρίσκονται μέσα μας, τις γνωρίζουμε γιατί κάποτε τις είχαμε και τις επιδεικνύαμε, σε άλλους καιρούς, σε άλλες δύσκολες εποχές, που από ότι φαίνεται το έχει η μοίρα του λαού μας να τις ξαναζήσει.
Σε αυτή την προσπάθεια ελάφρυνσης των επιπτώσεων της οικονομικής κρίσης προς τους συμπολίτες μας, ο Δήμος μας έχει υποχρέωση και πρέπει να συμβάλλει.
Δεν είναι εύκολο, γιατί οι οικονομικές του δυνατότητες είναι πια περιορισμένες, αλλά με θέληση και προσπάθεια μπορεί να καταφέρει πολλά.
Έχουμε επωμισθεί την ανεπάρκεια του κράτους και θα πρέπει να ανταπεξέλθουμε σε αυτό.
Η δημιουργία του «ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟΥ ΕΝΔΥΣΗΣ-ΥΠΟΔΗΣΗΣ» είναι ένα πρώτο βήμα, ένα σημαντικό βήμα, που θα πρέπει να έχει και συνέχεια.
Σε αυτό το βήμα όμως θα πρέπει να έχουμε αρωγό όλη την κοινωνία του Δήμου μας, γι’ αυτό καλώ ΟΛΟΥΣ τους συνδημότες να βοηθήσουν –ο καθένας όπως και όσο μπορεί- σε αυτή την προσπάθεια.
ΟΙ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΑΣ ΜΑΣ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΠΑΡΟΝ, ΔΥΝΑΜΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ
