Γράφει η Μάγδα Μπουκουβάλα*
Την Παρασκευή 14 Αυγούστου 2026 αποχαιρετήσαμε στο Βελβεντό την αγαπημένη συναδέλφισσα και φίλη Ευρυδίκη (Βίκυ-Κούλα) Φυλακτέ. Γεννημένη στο Βελβεντό το 1950, η Βίκυ αποφοίτησε από την Ανωτέρα Σχολή Νοσοκόμων και Επισκεπτριών Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού Αθηνών και εργάστηκε για τριάντα δύο χρόνια στο Μαμάτσειο Νοσοκομείο Κοζάνης, ως προϊσταμένη νοσηλεύτρια στο τμήμα Αιμοδοσίας και, στη συνέχεια, ως τομεάρχισσα της νοσηλευτικής υπηρεσίας.
Υπηρέτησε τη νοσηλευτική επιστήμη με βαθύτατο αίσθημα ευθύνης, εργατικότητα, ήθος και αγάπη προς ασθενείς, συνοδούς, συναδέλφους, συνεργάτες και εθελοντές αιμοδότες.Η στάση ζωής της φέρνει στο μυαλό μου το ποίημα του Καβάφη «Θερμοπύλες»:
Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των
ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες.
Ποτέ από το χρέος μη κινούντες·
δίκαιοι κ’ ίσιοι σ’ όλες των τες πράξεις,
αλλά με λύπη κιόλας κ’ ευσπλαχνία·
γενναίοι οσάκις είναι πλούσιοι, κι όταν
είναι πτωχοί, πάλ’ εις μικρόν γενναίοι,
πάλι συντρέχοντες όσο μπορούνε·
πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες,
πλην χωρίς μίσος για τους ψευδομένους.
Αγαπημένη μου Βίκυ, καλό σου ταξίδι στους ουρανούς. Θα είσαι ένα μικρό αστέρι, όπως όλες οι ψυχές.
Η αδελφική σου φίλη και συνοδοιπόρος,
Μάγδα Μπουκουβάλα
Πρώην διευθύντρια της νοσηλευτικής υπηρεσίας του Νομαρχιακού Γενικού Νοσοκομείου Κοζάνης «Μαμάτσειο»
