Έχοντας αποποιηθεί κάθε πολιτικό σκεπτικό, κάθε αναδρομή στο πρόσφατο παρελθόν που τον εξοντώνει, για να κρίνει τι τον έφερε ως εδώ, επιδίδεται σ’ έναν εγωιστικό βολονταρισμό που τον καταδιώκει και τον υποτάσσει. Αυτές τις σκέψεις έκανα ακολουθώντας το ατέλειωτο κομβόι αυτοκινήτων, που σχηματίστηκε μετά τα Γιάννενα στην Εγνατία οδό. Επειδή οι επισκέψεις μου από την Κοζάνη στη γενέτειρά μου το Αίγιο, με υποχρεώνουν συχνά πυκνά να διέρχομαι την Εγνατία οδό, υφίσταμαι εδώ και ένα εξάμηνο την βάσανο ενός κατ’ ευφημισμό και μόνο για εκμετάλλευση «πράσινου δρόμου». Και λέω για εκμετάλλευση, διότι ενώ πληρώνω διόδια και μάλιστα αυξημένα από τις αρχές του χρόνου, είμαι υποχρεωμένος να πηγαίνω σ’ ένα μονόδρομο περιορισμένο με κολονάκια και με όριο ταχύτητας 60 χιλιομέτρων στο μεγαλύτερο διάστημά του. Ναι, και αυτό το λένε «πράσινο δρόμο» που πρέπει να σου παρέχει τουλάχιστον δύο λωρίδες ανά κατεύθυνση και μία Λ.Ε.Α. Ένας συρμός αυτοκινήτων εκατό χιλιομέτρων, που δεν ξέρω πόσο επιβαρύνει το αυτοκίνητο και την τσέπη μας με ταχύτητα «γρήγορου βάδην», ξέρω όμως ότι εξαντλεί τα όρια της υπομονής μας. Πέραν του ότι διανύεις ένα σκοτεινό διάδρομο σηράγγων στα έγκατα της γης τριών, τριάμισι, τεσσεράμισι χιλιομέτρων και αρκετούς μικρότερους, προσευχόμενος μην συμβεί κάτι κακό μέσα σ’ αυτό το μονοπάτι της κόλαση και άντε ν’ απεγκλωβιστείς απ’ αυτή την αλυσίδα που σε δένει και σε καθηλώνει χωρίς διαφυγή.
Αυτός ο δρόμος είναι ο ακριβότερος «πράσινος δρόμος», απ’ ότι έμαθα, της Χώρας μας. Τον έχουμε πληρώσει ως Έλληνες, αλλά και ως Ευρωπαίοι Πολίτες 6 δις. Ναι, 6.000.000.000 δέστε πόσα μηδενικά έχει, για να μπορέσετε να τον βαθμολογήσετε. Αυτόν λοιπόν το δρόμο τον παραχώρησε το δημόσιο σε αναδόχους για τριάντα πέντε χρόνια εισπράττοντας γι’ αυτό 1.269 δις. Τότε, ή λίγο πριν την παραχώρηση, προέκυψε ξαφνικά ότι δεν υπήρχε πιστοποίηση των σηράγγων, για περιπτώσεις πυρκαγιάς και δεν ξέρω τι άλλο, με αποτέλεσμα την μονοδρόμηση και τον περιορισμό του ορίου ταχύτητας. Και εδώ γενάτε το εξής ερώτημα. Τόσα χρόνια η Ελληνική Πολιτεία, οι κυβερνήσεις της, έθεταν σε κίνδυνο τη ΖΩΗ εκατομμυρίων ανθρώπων που διέρχονταν αυτές τις σήραγγες; Αγνοούσαν το θέμα της πιστοποίησης των σηράγγων; Αναρωτήθηκες κανείς ποιος παρέλαβε εκ μέρους του Δημοσίου την Εγνατία οδό από τους κατασκευαστές με αυτά τα προβλήματα και αν οι μελέτες ήταν στα πλαίσια των Ευρωπαϊκών προδιαγραφών;
Αναρωτήθηκε κανείς πως από σύμπτωση ζούμε; Αναρωτηθήκαμε ποτέ τι αξία έχουμε γι’ αυτούς που μας κυβερνούν, έτσι όπως μας μεταχειρίζονται; Αναρωτηθήκαμε ποτέ γιατί τους το επιτρέπουμε να μας μετρούν σαν Α,Φ.Μ μόνο; Αναρωτηθήκαμε αν έχουμε χάσει και οι ίδιοι την αυτοεκτίμησή μας και άβουλοι μοιραίοι ακολουθούμε αδιαμαρτύρητα τον Γολγοθά μας; Ο Έριχ Φρομ Γερμανός φιλόσοφος είχε πει: «Η ανθρώπινη ιστορία άρχισε με μια πράξη ανυπακοής και δεν είναι απίθανο να τερματιστεί με μια πράξη υπακοής. Κατά τα άλλα εμείς μάθαμε να κατηγορούμε την Εύα ως ανυπάκουη και να διακηρύττουμε ως Ελληνάρες «Του Έλληνα ο τράχηλος ζυγόν δεν υπομένει». Μόνο που αυτό το έλεγε εκατό χρόνια πριν ο Ανδρέας Κάλβος, τότε που οι Έλληνες τιμούσαν την Ιστορία τους.
Μαγκλάρας Βασίλης 26/6/2026 magklarasvas@yahoo.gr