Στην προχτεσινή
συνάντησή μας με τα
παιδιά στο αρχονταρίκι του ιερού ναού του αγίου Διονυσίου Βελβεντού είδαμε στο
διαδίκτυο τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο
Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο
τον Β’ (απλό και απέριττο, με το ράσο και το σκούφο του, δίχως κάποιο
διακριτικό που να δηλώνει το υψηλό διακόνημά του στην Εκκλησία, προσηνή, με
χαμόγελο γλυκό και βλέμμα ήρεμο) να μοιράζει
ο ίδιος με τα χέρια του τρόφιμα στους
πρόσφυγες σ’ έναν από τους
καταυλισμούς της Αθήνας.
‘’Μη μας διαβάσεις το
άρθρο, πάτερ, η εικόνα τα λέει όλα’’. ‘’Μια εικόνα χίλιες λέξεις’’. ‘’Σαν το Χριστό που έκανε το θαύμα και χόρτασε με 5 ψωμιά και 2
ψάρια, 5.000 ανθρώπους’’, έλεγαν οι μαθητές. Μερικοί έκαναν και το σταυρό τους.
Στη μορφή, στο πρόσωπο του Αρχιεπισκόπου είδαμε το Χριστό και στα απλωμένα χέρια
των (παιδιών, γυναικών και ανδρών) προσφύγων είδαμε τους αδελφούς του Χριστού.
Και
νιώσαμε ότι μαζί με τα τρόφιμα, ο
Αρχιεπίσκοπος, μοιράζει στους
ανθρώπους (στους πρόσφυγες και σε μας τους γηγενείς) τη βεβαιότητα και την ελπίδα.
Μαζί
με τον επίγειο, μοιράζει και τον ουράνιο άρτο ο Αρχιεπίσκοπος.
Μοιράζει
την ελπίδα ότι, καθώς οι άνθρωποι ‘’είμαστε
παιδιά του ίδιου Θεού ασχέτως πολιτισμού και θρησκείας’’ (Σεβ. Σερβίων και
Κοζάνης κ. Παύλος), μπορούμε να κοιταχτούμε στο πρόσωπο και να νιώσουμε αυτόν
τον περίεργο λυγμό στην καρδιά, το λυγμό που μας αποκαλύπτει ότι είμαστε αδέρφια.
Κι
επομένως, για να περάσουμε στη βεβαιότητα
ότι μπορούμε να οικοδομήσουμε τις κοινωνίες μας (τις τοπικές, τις εθνικές
και την παγκόσμια) πάνω σ’ αυτή τη βάση, πάνω σ’ αυτόν τον θεμέλιο λίθο. ‘’Θεμέλιον
άλλον ουδείς δύναται θείναι παρά τον κείμενον, ος εστίν Ιησούς Χριστός’’ (Α’
Κορινθ. 3,11).
Να
περάσουμε στη σχέση αλληλεγγύης. Με την
αναίρεση όλων των αιτιών, που
γεννούν την απόρριψη, το διχασμό, την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, τους
αδελφοκτόνους πολέμους, την εξόντωση του άλλου, τις σφαγές, τη φρίκη και τον
όλεθρο.
Ερώτημα: Πότε (πώς και από ποιους) θα αρθούν οι αιτίες που αναγκάζουν τους
ανθρώπους όπου γης, να εγκαταλείπουν τις εστίες τους, να κουβαλούν παιδιά και
γέροντες στην πλάτη τους και να παίρνουν το δρόμο της προσφυγιάς;
Η θέση του
Αρχιεπισκόπου για το προσφυγικό, όπως τη διατύπωσε ο ίδιος στην εισαγωγική
ομιλία του στην Πρώτη Συνεδρία της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας
της Ελλάδος (8-3-2016).
‘’…
Η πατρίδα μας σήμερα’’, είπε ο Αρχιεπίσκοπος, ‘’αντιμετωπίζει πέρα από την
πολυετή οικονομική κρίση, που έχει ήδη εξουθενώσει τον λαό μας, μία
διαφορετικής φύσεως παρουσιαζόμενη πρόκληση• το προσφυγικό και μεταναστευτικό
πρόβλημα.
Οι
πολεμικές συρράξεις, οι εμφύλιες διαμάχες, τα συμφέροντα των οικονομικά
ισχυρών, η φτώχεια και η συνεχώς αυξανόμενη κοινωνική αδικία που συμβαίνουν
στον ευρύτερο χώρο της Μεσογείου και όχι μόνον, ωθεί εκατομμύρια συνανθρώπους
μας σ’ ένα ταξίδι αβεβαιότητος, πολλές φορές με κατάληξη τον τραγικό θάνατο.
Οι
θάλασσές μας μετατράπηκαν σε υδάτινους τάφους. Τα νησιά μας και ο λαός μας
επέδειξαν και συνεχίζουν να επιδεικνύουν ηρωισμό και αυτοθυσία για να
επουλώσουν τις χαίνουσες πληγές αυτών των απελπισμένων ανθρώπων.
Έκαναν
πράξη την εντολή του Χριστού «αγαπάτε αλλήλους» και οι Σεβασμιώτατοι άγιοι
αδελφοί, συστρατευόμενοι με τον κλήρο και τον λαό δίνουν ισχυρή μαρτυρία αγάπης
και αλληλεγγύης. Σάς ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου γι’ αυτό, και
προσεύχομαι ο Θεός να μας δίνει δύναμη να συνεχίσουμε τον καλό αγώνα.
Θα
ήθελα όμως, από την θέση αυτή, να καταδικάσω τους δουλέμπορους, να καταδικάσω
κάθε άνθρωπο που εκμεταλλεύεται τον πόνο και την αγωνία αυτών των ανθρώπων κάθε
ενέργεια απαξίωσης του ανθρωπίνου προσώπου και να απευθύνω έκκληση ενότητος,
έκκληση συνέσεως, έκκληση διατηρήσεως της ειρήνης, κυρίως προς τους ευρωπαίους
ηγέτες, προς όλους όσους πιστεύουν στις αρχές και αξίες των ιδρυτών της
ευρωπαϊκής πορείας και ενώσεως.
Η
πατρίδα μας πρόσφερε, πλήρωσε και μετανόησε. Καιρός είναι τώρα να προσφέρουν
και οι ευρωπαίοι εταίροι μας, να επιδείξουν αλληλεγγύη και να συλλογισθούν το
μέλλον της γηραιάς ηπείρου.
Δεν
φοβόμαστε το Ισλάμ. Όσους παρερμηνεύουν το Ισλάμ απορρίπτουμε. Εκείνους που
έχοντας ως αφετηρία διαφορετικές ερμηνείες του Ισλάμ, προκαλούν θρησκευτικούς
φανατισμούς και εξυπηρετούν αλλότριες επιδιώξεις.
Ο
γνωστός Γερμανός θρησκειολόγος Rudolf Otto είπε πριν από 80 χρόνια: ‘’Όταν οι
θρησκείες ξεκινούν τον πόλεμο, τότε ξεκινά το τέλος του πολιτισμού’’.
Επιβάλλεται
λοιπόν να επικρατήσει η ειρήνη, να επιδειχθεί σύνεση και να καθιερώσουμε τη
συνεργασία όλων των πλευρών που σήμερα αντιμάχονται.
Έχουμε
χρέος να στηρίξουμε τον δοκιμαζόμενο άνθρωπο, να προσφέρουμε αμέριστη αγάπη και
συμπαράσταση στο κόσμο.
Έχουμε
ωστόσο και υποχρέωση να κρατήσουμε ξεκάθαρες τις κόκκινες γραμμές που δεν θα
θέτουν σε κίνδυνο την ταυτότητά μας, την παράδοσή μας, την εθνική και εδαφική
μας ακεραιότητα, την Ορθοδοξία και τον Ελληνοχριστιανικό πολιτισμό μας…’’. (Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος
ο Β’).
Εύχομαι η έκκληση του Αρχιεπισκόπου να
ακουστεί και (κυρίως) να εισακουστεί.
π.
Κωνσταντίνος Ι. Κώστας,
παπαδάσκαλος
(10-3-2016)
