Του Β.Π. Καραγιάννη
Ποιός τόπε, μάλλον ο Παλάμας. Και λοιπόν;
Εχω ζέστη ακόμα, όπως όλοι οι περιδεείς μικροαστοί της πόλης, αφού η τηλεθέρμανση λειτουργεί. Ανθρωπιά όμως έχω; Κάνω πως έχω όπως όλοι μας δηλαδή.
Εχω όμως δικαίωμα ψήφου κι επιλέγω μνημονιακούς ή αντιμνημιονικούς
μπαρμπάδες κι ησυχάζω.
Κι επιστρέφω ήσυχος στην πραγματικότητα η οποία είναι λίαν άγρια πλέον. Στην αλάνα που γ
ίνεται ο Νιάμερος δοκιμάζεται από χθες η ανθρωπιά μας αφού η ζέστα μας δεν κινδυνεύει, ως πολίτες κι ...οργανωμένο σύνολο.
Εκεί κατέφυγε μια οικογένεια που έχει μόνον μάννα, μια μικρή ούτε στα 30 της έφτασε
με πέντε μικρά παιδιά από 7 μηνών έως 12 χ
ρόνων.
Η αθόρυβη φιλανθρωπία τους έστησε μια σκηνή διακοπών και εκεί οι 6 ψυχές ανασαίνουν όπως μπορούν.
Οσοι λοιπόν αντιμνημονιακοί και μνημονιακοί διαθέτουμε ακόμα κάτι από την ανθρωπιά μας ας σπεύσουμε ας α-ψηφίσουμε εκεί κάθε μας προκατάληψη, αδιαφορία, ουδετερότητα.
Ακόμα και τα ψ
ίχουλα που πέφτουν από το τραπέζι μας, τους είναι απαραίτητα πολύ δε περισσότερο το καλάθι με το αντίδωρο
που μοιράζ
ουν στις εκκλησίες των χριστιανών.
ΥΓ. Ανάγκη πάσα να βρεθούν λίγα σκεπασμένα τετραγωνικά μέτρα να στεγαστούν. Αλλιώς απλά θα χαθούν. Ανθρωποι είναι
δεν είναι σκυλάκια φυσικά. Δήμος, Περιφέρεια, Εκκλησία, Στρατός
ας τους το δουν τώρα το θέμα. Αύριο μπορεί να είναι κάπως αργά.
