Του Σταύρου Θεοδωράκη
Το αστείο με τους πολέμιους του «νόμου Διαμαντοπούλου» είναι το πώς
παρουσιάζουν το σημερινό ελληνικό πανεπιστήμιο. Μιλούν για χώρους
ελεύθερης έκφρασης, δημιουργίας και ευγενούς άμιλλας. Για κυψέλες που
προάγεται η επιστήμη. Για θύλακες «νέων ιδεών» χρήσιμων στην κοινωνία.
Και βέβαια αυτό το πανεπιστήμιο δεν υπάρχει. Νησίδες μόρφωσης, ακόμη και
πρωτοποριακής έρευνας, βέβαια έχουμε.













