Τάκη Παπατσώνη «Οπου ην κήπος»
δοκίμια Εκδ. Των Φίλων 1972. Αλλά που ην ο κήπος σου, το βιβλίο δηλαδή, χαμένο
στο δάσος των ατακτοποίητων, παραλίγο θα ‘γραφα στη βιβλιο-χωματερή. Στο
πουθενά. Αρα κι αγνοουμένων. Η εκ νέου αγορά του (αν το βρεις) είναι προτιμοτέρα
της αναζήτησής του που σε βυθίζει σ’ ένα χυλό εκνευρισμού κι απελπισίας. Ετσι για
να βρεις το επίκαιρον δοκίμιον από το παραπάνω βιβλίο «Ποικίλματα και
Σχολιασμοί στην εορτή της Πεντηκοστής» με αφορμή τη γιορτή καταφεύγεις στη
Δημοτική Βιβλιοθήκη και στις φωτοτυπίες. Ο ποιητής (σημαντικός) αφηγείται συναρπαστικά και μυσταγωγικά το πως βίωσε την
εορτή σε διαφόρους χρόνους
και τόπους λατρείας της Δύσης (Ρωμαιοκαθολικός άλλωστε). Η ποιητική σύνοψη
αυτού, όπως ο ίδιος γράφει είναι στο ποίημά του «Μελτέμι» (Εκλογή Β’, Ικαρος)
στο οποίο «con altra voce»
μελωδούνται τα όσα
ο πεζός λόγος ξηραίνει»
Θραύσμα του:
















































