Του Πασχου Mανδραβελη
Το ερώτημα «Γιατί αποτυγχάνουν οι μεταρρυθμίσεις;» τέθηκε από τον κ.
Νίκο Μουζέλη τον Ιούνιο του 2003. Το άρθρο γράφτηκε σε μια περίεργη
συγκυρία. Κατ’ αρχήν οι μεταρρυθμίσεις της προηγούμενης δεκαετίας
απέδιδαν καρπούς: η χώρα με την κολοβή, έστω, απελευθέρωση της
οικονομίας αναπτυσσόταν με 4%, είχε κατορθώσει εθνικούς στόχους πρώτης
γραμμής (ΟΝΕ, ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε.), ετοιμαζόταν για τους
Ολυμπιακούς και ξερίζωνε τα αγκάθια που είχαν φυτρώσει στον κήπο της
μεταπολίτευσης (εξάρθρωση τρομοκρατικών ομάδων). Παρ’ όλα αυτά, η
εκσυγχρονιστική δυναμική της προηγούμενης δεκαετίας είχε ξεθυμάνει. Μετά
το στραπάτσο του ασφαλιστικού, άρχισαν να κυκλοφορούν θεωρίες περί
«κόπωσης του λαού» από την υπερπροσπάθεια για ένταξη στην ΟΝΕ. Αρχισε να
φαίνεται στους εθνικούς λογαριασμούς, όταν το 2003 επανεμφανίζεται
πρωτογενές έλλειμμα του προϋπολογισμού. Τότε ξεκινά ο κατήφορος της
ελληνικής οικονομίας που επιταχύνεται την, κατά Γιάννη Βούλγαρη,
«μοιραία πενταετία» της νεοδημοκρατικής διακυβέρνησης, μέχρι που φτάσαμε
στη χρεοκοπία.