Του Γιώργου Παπακωνσταντίνου
Δεν χρειάζεται να συμφωνεί κανείς με το κυβερνητικό αφήγημα ότι «τα
μνημόνια της λιτότητας, της ύφεσης και της κοινωνικής ερήμωσης,
επιτέλους, τελείωσαν» κατά τη διατύπωση του πρωθυπουργού για να δεχτεί
ότι η 21η Αυγούστου είναι πράγματι μία ημέρα-ορόσημο. Και αυτό
ανεξάρτητα από το εάν πράγματι «σήμερα είναι μια μέρα λύτρωσης» και από
το τι θα συμβεί από εδώ και πέρα. Είναι σίγουρα μία ημέρα μετάβασης σε
μία νέα κατάσταση με διαφορετικά χαρακτηριστικά.
Η πολιτική είναι πράξη, είναι όμως και λόγος. Και παρόμοιες στιγμές
σημαδεύονται συχνά από διαγγέλματα, με τα οποία η ηγεσία μίας χώρας
επιχειρεί να μεταδώσει τη σημασία της ημέρας και του γεγονότος αλλά
κυρίως να εκφράσει τις ελπίδες, τις προσδοκίες αλλά και τους φόβους
όλων. Εάν το καταφέρει, αυτό αποτελεί μία στιγμή συλλογικής
συνειδητοποίησης κατά την οποία η κοινωνία αντιλαμβάνεται το κοινό
διακύβευμα και – έστω για μία στιγμή – δεσμεύεται σε αυτό.
















