του Βασίλη Μαγκλάρα
Α, όλα κι’ όλα. Μην περιμένεις να σε ξεπροβοδίσω κιόλας, βγάζοντας έστω μια στοιχειώδη ευγένεια από τις τρύπιες τσέπες της ψυχής μου. Αυτά τα στιλβωμένα χαριτολογήματα που θα σε κατεβόδωναν με το «γέρο χρόνε φύγε τώρα…» δεν αντέχουν στη σκουριά του χρόνου σου…. Ναι, του δικού σου ΧΡΟΝΟΥ μην παραξενεύεσαι, που σε υποδεχτήκαμε ως «νέο με τα δώρα» και μας προέκυψες ανελέητος εισβολέας, σ’ ένα ήδη λεηλατημένο τοπίο από αυτούς που διαδέχτηκες. Όχι. Μην νομίσεις θα ξεγλιστρήσεις ως ημερολογιακό αφήγημα
Α, όλα κι’ όλα. Μην περιμένεις να σε ξεπροβοδίσω κιόλας, βγάζοντας έστω μια στοιχειώδη ευγένεια από τις τρύπιες τσέπες της ψυχής μου. Αυτά τα στιλβωμένα χαριτολογήματα που θα σε κατεβόδωναν με το «γέρο χρόνε φύγε τώρα…» δεν αντέχουν στη σκουριά του χρόνου σου…. Ναι, του δικού σου ΧΡΟΝΟΥ μην παραξενεύεσαι, που σε υποδεχτήκαμε ως «νέο με τα δώρα» και μας προέκυψες ανελέητος εισβολέας, σ’ ένα ήδη λεηλατημένο τοπίο από αυτούς που διαδέχτηκες. Όχι. Μην νομίσεις θα ξεγλιστρήσεις ως ημερολογιακό αφήγημα









































